Zbyt przywiązani do historii

Podobno pierwsze oprogramowanie CAD (“Sketchpad”), choć oczywiście prymitywne w porównaniu z dzisiejszym oprogramowaniem CAD, zostało opracowane przez Ivana Sutherlanda jako część jego pracy doktorskiej na MIT na początku lat 60. Pierwszy komercyjny system oprogramowania CAM o nazwie “PRONTO” został opracowany w 1957 roku przez dr Patricka J. Hanratty’ego.

W ostatnich latach systemy CAD i CAM uległy rewolucyjnym zmianom. Pojawiły się nowe narzędzia do modelowania, definiowania kształtów, zapisu cech, parametryczne biblioteki, powiązania, oraz nowe narzędzia do obróbki, nowe maszyny CNC, nowe materiały, wysoko wydajne strategie obróbki, nowe sposoby projektowania procesów technologicznych oparte na cechach technologicznych, bazy wiedzy, sztuczna inteligencja…

Pomimo tego, często systemy CAD/CAM w niewielkim stopniu automatyzują prace konstruktorów i technologów. Ogólnie rzecz biorąc, dominuje metodologia pracy podobna, jak podczas korzystania z deski kreślarskiej i konwencjonalnych obrabiarek.

Przykłady?

Typowe korzystanie z modeli 3D i dokumentacji technicznej 2D jest trudne.

Zwykle danymi wejściowymi geometrycznymi do opracowania technologii w CAM jest model 3D części oraz opis wymagań wykonania części w postaci rysunków technicznych 2D.

Tradycyjne podejście zakłada import modelu 3D i analizę technologiczną rzutów, przekrojów, wymiarów, odchyłek, symboli itd.

Niestety konstruktorzy „tradycyjnie” często nie uwzględniają potrzeb technologa CAM w fazie przygotowania danych CAD, np.

• Wymagania zawarte w dokumentacji technicznej nie dają się przetwarzać automatycznie na poziomie programu CAM (np. format PDF lub papierowy to ogranicza);

• Nie stosują opisu wymagań w postaci tzw. metadanych na modelach 3D, które powinny być przetwarzane przez systemy CAM automatycznie;

• Nie dostosowują wymiarów nominalnych w modelach 3D tak, aby pojawiały się tylko odchyłki symetryczne;

• Nie stosują technologicznych baz i układów współrzędnych;

• Nie stosują geometrii niezbędnych technologowi w obróbce skomplikowanych kształtów, czy manipulacji wieloosiowej;

W efekcie:

• Wydłuża to czas przygotowania procesu w CAM;

• Zwiększa podatność na błędy;

• Bardzo ogranicza możliwość automatyzacji opracowania technologii w CAM i powtórnego wykorzystania wcześniej opracowanych technologii podobnych.

Czyli praca w CAM taka, jak 20-30 lat temu…